أَوْ أَرادَ شُكُوراً ( 62 ) يا سپاس خواهد داشت [ از كردگار ، ] دارد . وَ عِبادُ الرَّحْمنِ و بندگان رحمن [ كه ستوده‌اند ] ، الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً آنند كه ميروند در زمين بكم آزارى ، وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ و چون نادانان در روى ايشان نادانى گويند ، قالُوا سَلاماً ( 63 ) گويند ما از سخن نادانان بيزاريم . وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ ، و ايشان كه در شبها خداوند خويش را سُجَّداً وَ قِياماً ( 64 ) بسجود باشند و بپاى . وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا و ايشان كه گويند خداوند ما اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ بگردان از ما عذاب دوزخ ، إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً ( 65 ) كه عذاب آن كافر را ستوهى نماى است جاويد . إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً ( 66 ) و آن بد آرامگاهى است و بودنى جاى . وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا و ايشان كه آن گه كه نفقه مىكنند [ و خورند ] ، لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا نه گزاف كنند و نه به تنگى زيند ، وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً ( 67 ) و ميان اين و آن راست باز ايستند . وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ و اينان كه با اللَّه خدايى ديگر نخوانند ، وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ و نكشند تنى كه اللَّه خون آن حرام كرد مگر بحقّ [ قصاص يا رجم محصن ] ، وَ لا يَزْنُونَ و زنا نكنند ، وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ و هر كه از اين افعال چيزى كند ، يَلْقَ أَثاماً ( 68 ) پاداش بزه‌كارى خويش بيند . يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ توى بر توى كند او را عذاب روز رستخيز ، وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً ( 69 ) ، و در آن عذاب جاويد ماند خوار كرده بنوميدى .